آخــرالزمان انتظـــار مهدویت            

سلا بر مهدی ام....

خدایا شکرت ...

که به من فرصتی دوباره داد تا برای مولایم بنویسم آنچه را که دوست دارم...

بعد از چند سال دوباره دلم هوای عاشقانه های مهدی را کرد

مولای من دلم برای قلم زدن در صفحه های عاشقی برای تو تنگ شده بود

سید مهدی جانم امیدوارم حالتان خوب باشد

از احوال من هم که حتما آگاهی

بعد از این همه مدت آمده ام به این خانه عاشقانه تا کمی برایت بنویسم

مولای من ... محبوب من ..... دلبر من ..... آشنای همیشگی من ....

آقا جانم اصلا یک شور و شعفی در من زنده شده که اصلا نمی دانم چه باید بگویم..

چقدر حس این منزل عاشقانه خوب هست

صفحات اینجا را پشت سرهم می روم

به گذشته می رسم ، چقدر شیرین ، چقدر دلنواز...

مولای من در گذشته چقدر دوستت داشتم..

الان هم بیش تر از گذشته

چه دلبرانه های زیبایی ، محبوب من...

عاشقانه و دلبرانه بیادت هستم و دوستـت دارم...

برای یک دقیقه بیشتر ...
مردم این حوالی
مدت هاست به زمستان که می رسند
برای اینکه کمی خود را شادمان تر کنند و
برای یک دقیقه بیشتر ،
حاضرند
چندین ساعت را بیدار بمانند

و از خود بگویند
و از حافظ بخوانند
و از خوردنی های دنیا کمی بیشتر لذت ببرند
و شاید هم کمی لذت با هم بودن را به اندازه ی یک دقیقه بیشتر
تجربه کنند

و نمی دانم
که می دانند تمام لذت داشتن ها و بودن ها
به با تو بودن هاست یا نه ؟

و نمی دانم
که می دانند یلدا را باید با تتو بود و
برای یک دقیقه بیشتر با تو بودن :
ساعت ها وقت گذاشت
تا جان و روح خسته را صفایی آسمانی بخشید !

ولی من می دانم
که لذت با تو بودن ها به یک شب که هیچ
به هزاران شب هم تمام نمیشود

و برای با تو بودن ها ،
حافظ نامه را که هیچ :
می توان شراب طَهوری از جنس قرآن
را هم از ابتدا تا به انتها هزار باره خواند و
لذت برد

و می دانم که شوق با تو بودن ها و
لذت با تو همنشین شدن ها :
چنان کام دل م را شیرین می کند
که نیازی به شیرینی های دنیایی ندارم

من که تو را دارم و
یلدای حضورت را به هیچ یلدای دیگری نمی دهم

اما برای اهل زمین
یلدایی با حضور مهدی را آرزو می کنم
که با صاحب زمان شان ؛
زمان را به جای یک دقیقه بیشتر
با هزار سال عشق و اشتیاق ؛
لبریز از حقیقت و فطرت تجربه کنند

بی بهانه پاییزم

بی بهانه بارانم 

بی بهانه دلتنگم

اما امشبی را حوالی جهانت مُقیم می شوم

و بی بهانه خاطرم را گوشه ی خاطراتت می تکانم

و با همین باران چشمانم 

کمی هوای با تو بودن را به جهانم میرسانم

و برای رسیدن صبح 

ترا برای جهانگردی بهانه میکنم

میدانم دلتنگی ،

میدانم محزونی ،

ولی مرا تاب ه محزونی ه نگاهت نیست جانا

کمی قدر میخوانم‌ برای قلب م 

کمی شرح صدر میخواهم از معبودم برایت 

کمی از زیبایی هایت برای دنیا میگویم

و ...

اما نمیدانم با قلب دردمندم چه کنم !

محزون مانده از غروب و 

به گمانم با گذر ثانیه ها نفس هم گلوگیره دنیایم شود !

چه کنم که دل بیقراره چشمان توست

کاش اذن دیداری بود‌

که برای تعزیت به حضورت بیایم و

کمی چشم و دل به دیدارت آرام کنم 

و کمی دردمندی ات را به جان بنشانم 

اما دریغ که باید در خلوت ه شبانه ام با خاطرت 

همنشینی کنم 

و دل را از بعید شرحه شرحه کنم برایت

خدا را چه دیدی !

شاید چشم ما هم به دیدارت روشن شد 

تو .... 

کاش میشد تو  به جای خورشید در آسمان زمین بودی،

کاش صبح که میزد

پرتو حضور تو بر جان و جهان ه اهل زمین میرسید

تا کمی جان بگیرند روح های خسته ی انسان ها 

از ازدحام ه دغدغه های فعلی !

کاش ....

رویاهای من هم شده شبیه حضورت در فکر و قلب انسان ها!

هستی اما پنهان بمانی بهتر است!

حال که انسان ها در تکرار روزمرگی ها به عادت رسیده اند !

حال که در دنیای پیشرفته ی امروزی 

جایی برای آرامش نیست !

حال که اهل زمین از اینهمه دارایی های قلبی

به آب و هوا قانع اند که زنده بمانند!

بیا کمی زندگی کنیم 

کمی رویایی بنویسم :

سپاس از حضورت در حوالی ه خاطرات م

سپاس از بودنت در دنیایم 

سپاس از اینهمه آرامش در روزمرگی هایم

سپاس از قدرتی که به بهانه ی حضورت در قلبم جاری ست

سپاس که حضورت اینهمه تماشایی ست

سپاس که دنیایم را به بهانه ی بودنت روشن کردی :

به یک بهانه ماندی چون ترا میخواستم

ولی من به هزار بهانه می خواهمت

که مرا در حریم حضورت پذیرفتی

نه میخواهم و

نه میتوانم :

نه اصرار است در بودنت

نه اجبار است در خواستن ت

عشق هم اختیاری ست در زمین

هر که ترا بخواهد 

عاشقانه می ماند 

دنیا را بسیار گشته ام 

میان واژه ها

آنسوی چشم ها 

گوشه ی قلب ها 

در روزمرگی ها 

در گذر زمان بر چهره ی انسان ها 

و چقدر کمرنگ دیدم جای ت را در جان ها !

و همین نداشتن ت 

و نبودن ت 

و ندیدن ت 

و ... اندوه بزرگی ست برای جان های نیازمنده حضورت!

به گمانم جایی برای حضورت ندیدم در دنیای اهل دنیا

که زمان را می گذرانند بی صاحب ش!

که زنده اند بی حضورت!

و زندگی می کنند بدون داشتن ت!

و چقدر سخت می گذرد دنیا بر مَردمانش!

اینجا زمین 

حوالی ه جهان ه من 

حضورت جاودانه است از ابتدای آشنایی مان تا به امروز

با تو زنده ام

با تو زندگی می کنم

با‌ تو نفس می کشم

با تو‌ قدم می زنم

با تو با هزار بهانه نور می پاشم به دنیا

که از دل ظلمت ها در این آخرالزمانه

در همین دنیای من :

نور برآید از مشرق جانم و

تو‌ همیشه بر صیغه ی *حاضر* صرف شوی در دنیایم

روزمرگی ها جان می گیرند به شوق بودنت

و زنده بودن ارزشمند می شود با درک حضورت

چه می خواهم از زنده بودن : 

جز زندگی در حوالی ه حضورت 

که اندوه برود از خاطرم 

و شوق ه رسیدنم به تو 

پَر پروازی بسازد برای رسیدن به درک ظهورت در قلب م

خشنودم از بودنت جانا :

هزاره ی حضورت * نورانی * در قلب من تا قیامت 

به گمانم جهان ه ما حوالی ه این سرزمین 

کمی آنسوتر از دغدغه های دنیا

برای همزیستی ه مُسالمت آمیز با ویروس کرونا :

عطر و بویی خاص در هوای دنیا منتشر کرده 

مردم سرزمین م فارغ از دغدغه های فعلی 

مریضی 

و مرگ

و اقتصاد

و بورس 

و جنجالی که بر سر آخرالزمانی شدن دارند :

خانه ها را حسینیه کرده اند و

کربلا را جانانه « تکثیر » می کنند

این روزها خانه ها هم بوی عشق گرفته اند

به گمانم خانه های مان می درخشند

شاید قرار است حسینی شویم

و برای فرج ه فرزندش‌

کمی حسین را از قریب زیارت کنیم 

و پنجره های خانه های مان را به سمت ه ظهورت باز کنیم

و بگذاریم قلب های مان نفسی تازه کنند در هوای مُحرم

و تو با حضوره عالمگیرت:

همان سفارش ه همیشگی ه من ی برای تمام قلب هایی 

که خدا به نام حسین 

جان های ما را مشتاق رؤیت ت ببیند و

فرج ت را در قلب های ما نزدیک کند

نور حضورت بر سر ما مُستدام بماند *حضرت عشق *

جانا سلام

امیدوارم حال و احوالت در غیبت خوب باشد!

امیدوارم قلب مردمِ زمانه از این اضطراره مُنجی خواهی 

ترا بخواهد 

که شبیه همین دقیقه های پایانی ه شب های زمین 

نور بتابد بر خلقت و

شبیه آفتاب 

برآیی و

بتابی بر جان های بیقراره اهل زمین

بس است اینهمه رنج برای نداشتن ت !

التماس قلب ها برای باتو بودن

هزاران بار بیشتر از چشم هاست برای دیدنت

که اگر چشمی بی اذن دیدار ترا ببیند : نمی شناسد

و‌ اگر قلبی با اذن حضورت ترا درک کند :

هیچ نمیخواهد برای دیدن!

چند دقیقه ای تا برآمدن ه صبح امروزم باقی مانده

آن دقیقه ها را به بهانه ی بودنت به تو میسپارم

تا مثل همیشه عطر ه خاطرت را 

به جهانم هدیه کنی

و

هوای این دقیقه ها باز هم بوی ترا بگیرد 

و باز مثل همیشه ،

از تو نوشتم و

دلم برایت تنگ شد!

امروز روز جهانی ه چپ دست هاست 

همان تفاوت مختصری که ما را از دست راست به دست چپ رساند

که کمی خود را بهتر ببینیم 

امروز فهمیدم

دست چپ م به قلب م نزدیکتر است

همان قلب ی که تو در آن اقامتی هزارساله داری و

من عاشقانه ای چند ده ساله 

همان قلب ی که مُدام ترا میخواند و 

عاشقانه دوستت میدارد 

همین قلبی که

قلم را وادار میکند به نوشتن 

که کلمات را به بهانه ی بودنت کنار هم بنویسد و

جمله ها حضورت را به تصویر بکشند

چپ دستی هم بهانه شد 

تا روز جهانی ه چپ دستها 

باز هم یادت کنم 

که جهان و تمام روزهای جهانی اش 

فقط باید به تو برسند و

از تو بگویند

به همین سادگی * دوستت دارم *

ماه هاست دل مان لرزید 

که مبادا بی خبر

در این رفت و آمدها ی اجباری :

گرفتاره ویروس خبیث ه دست ساخته ی اهل زمین شویم !

و مبادا قبل از اجابت ه آرزوهای مان

مرگ به سراغ مان بیاید !

و مبادا آماده ی سفر کردن

به دیار باقی نباشیم!!!

دل مان که‌ لرزید ،

خبرها  که از نابسامانی ها زیاد شد و

خیال مان که جمع شد

که شاید باید مرگ مان در آخر زمانه به این بلاگیری باشد:

یادمان آمد 

توبه ای خالصانه به خودمان بدهکاریم

از تمام غفلت ها !

از تمام فراموشی ها !

از عمر گرانمایه ای که صرف گذراندن ه وقت مان در دنیای مجازی کردیم!

از اعمالی که سرخوشانه برای خوش کردن ه حال مان انجام شان دادیم :

ولی حال ه خوشی باقی نماند برای مان !

از خودی که به کمال نرساندیم ش !

توبه هم دل گرم مان کرد

به اینکه در نظر محبوب مان

عزیز می شویم 

دل خوش شدیم که شاید

مسیر مان به سمت ه حاضر دیدنت در جهان مان 

عوض بشود

تا کمی نور به قلب مان بتابد و

از ظلمت ها رها شویم و

جان مان حیات طیبه ای از جنس جاودانگی بگیرد و...

کرونا هم سراغ مان آمد 

دردمند شدیم

شاید هم کمی مضطر و دلشکسته 

دل مان که شکست 

 قلب مان طلب ی کرد و

مهدی خواه شدیم و ....

غرق در درد و رنج و اضطرار ه این بلا بودیم

که

دل مان * نگاه شما * را خواست 

میشود نظری کنی جانا ؟؟

شنیده ام نگاه تان اعجاز میکند و

از مس طلا میسازد !!

این روزها موسی را بهانه کرده ام 

تا کمی دنیای م را به رسم برگزیده های خلقت رنگ بزنم و

با تو سخن بگویم

آنها که به دنبال دیدارند 

چشمی بینا می خواهند 

از همان چشم های جادویی 

که ذکری بگویند و

چشمی باز و بسته کنند و

ترا ظاهر ببینند 

شاید کمی از حجم ه اندوه شان کم شود 

برای جبران ه سال ها ندیدنت!

شاید اگر کمی قلب هایشان بیناتر شود 

و کمی غبار از چشم دل شان بردارند 

و کمی ترا آنگونه که هستی بخواهند :

چشم شان هم روشن شود به دیدارت

هرچند برای آنها که ترا در قلب هایشان 

حاضر دارند و

روزمرگی هایشان صرف ه دلبرانه با تو میشود و

در سختی ها ی زمانه دل گرم به بودنت می مانند و

رنج ها را با دل سپردن به تو به نور میرسانند:

دیدن و ندیدن سودی ندارد 

که قلب نشین ها فارغ اند از دغدغه ی چشم ها